บทที่ 65 อย่าพรากรักไคโร 65

เวลาล่วงเลยไปมากพอสมควรกว่าจะจัดการหลายอย่างไม่ให้วุ่นวายเกินไป ไคโรลืมตาด้วยความงัวเงียปนเหนื่อยล้ามาก แผลเก่ายังไม่ทันหายดี แผลใหม่ก็ตามมา ใบหน้าบวมช้ำนิดๆ แล้วมองคนที่กำลังนั่งทำงานเงียบๆพร้อมกับยิ้มกว้าง เขามาถึงที่นี่ตอนไหนไม่รู้เหมือนกัน สิ่งเดียวที่จำได้คือความเจ็บจากการถูกมีดกรีดลงผิวผ่าเอาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ